متن رسمی
متن مصوبه و پیوستها
متن زیر بدون بازنویسی محتوایی از فایلهای منتشرشده در سامانه رسمی استخراج شده است.بسمه تعالي
مصوبات كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات
مصوبه شماره 3 جلسه شماره 149 مورخ 02/07/1391
کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات در جلسه شماره 149 مورخ 02/07/1391 پیشنهاد سازمان فناوری اطلاعات ایران در خصوص آييننامه ساماندهي و توسعه سامانههاي نام دامنه (Domain Name Systems) در شبکه ملی اطلاعات را بررسی و مفاد آن را به شرح زیر تصویب کرد.
"آييننامه ساماندهي و توسعه سامانههاي نام دامنه (Domain Name Systems) در شبکه ملی اطلاعات"
مقدمه
در راستای طراحی و پیادهسازی شبکه ملی اطلاعات و با توجه به اهمیت نقش خدمات نام دامنه (Domain Name Services) و ضرورت ساماندهی، نظاممند کردن و مدیریت عملکرد آنها در شبکه، کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات در جلسه شماره 149 مورخ 2/7/1391 پیشنهاد سازمان فناوری اطلاعات ایران در خصوص آييننامۀ ساماندهی و توسعۀ سامانههاي نام دامنه (Domain Name Systems) در شبکه ملی اطلاعات را بررسی و مفاد آن را به شرح زیر تصویب کرد.
ماده 1: تعاريف
عبارات و اصطلاحاتي كه در اين آييننامه به كار برده ميشود هر يك داراي معاني به شرح زیر است:
كميسيون: كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات
مجري: سازمان فناوري اطلاعات ايران
شبکه: شبکه ملی اطلاعات
خدمات نام دامنه (Domain Name Services): برنامۀ خدماتي است كه نامهاي دامنه را به نشانههاي عددی اينترنتي آن ها تبديل ميكند.
سامانه نام دامنه (Domain Name System): خادمی است كه به پرس و جو هاي دریافتی از سوی رایانهها در شبکه پاسخ دهد. یک سامانۀ نام دامنه، يك بانك اطلاعاتي شامل رایانههای ميزبان و آدرسهای عددی اینترنتی(IP Address) متناظر با آن ها را در بر دارد. اين سامانه كه Name server نيز ناميده ميشود، وظيفۀ تبديل نامهاي رايانهاي را به نشانههاي عددي اينترنتي بهعهده دارد.
خادمهاي نام دامنه (Domain Name Servers): رايانههايي هستند كه پايگاه دادۀ نامهاي دامنه در آنها ذخيره ميشود.
تأمینکننده خدمات: اپراتورها و تأمینکنندگان خدمات اینترنتی در داخل كشور كه تأمین خدمات نام دامنه را نیز در شبکه بر عهده دارند.
سامانههاي اصلي خدمات نام دامنه : سامانههاي اصلي كه در اينترنت جهت نگاشت نام رایانهها به نشانههاي عددي اينترنتی مربوط به آنها به كار ميرود. سامانههاي نام دامنه از يك حوزۀ سطح بالا (Top-level domain مثلا.Com- .org - .net )، يك حوزۀ سطح دوم (نام سايت يك مجموعه تجاري يا سازماني يا شخصي) و يا يك يا چند زيرحوزه (سامانۀ موجود درحوزۀ سطح دوم) تشكيل ميشود.
منطقه يا ناحيه (Zone): در شبكههاي رایانهای به زيرگروهي از كاربران كه در يك محدوده بخصوص فعاليت مينمايد، يك ناحيه گفته ميشود.
انتقال ناحيه (Zone transfer): فرايندي كه يك سامانۀ نام دامنۀ ثانويه، طي آن اطلاعاتي را از منطقه يا حوزۀ ديگر بدست ميآورد.
شرکت تخصیص دهنده نام ها و نشانی های اینترنتی یا ICANN( Internet Corporation for Assigned Names and Numbers):موسسۀ خصوصي و غيرانتفاعي بينالمللي كه مسئوليت مديريت نشانيهاي IP، نامهاي حوزه، سامانههاي نام دامنه ريشه و مسائل فني مرتبط با اينترنت را بر عهده دارد.
گروه ضربت مهندسان اینترنت یا IETF ((Internet Engineering Task Force: زیر مجموعه شرکت تخصیص دهنده نام ها و نشانی های اینترنتی (ICANN) است که مسئولیت تدوین استانداردها و چارچوبهای فنی در اینترنت را بر عهده دارد.
RIPE: يكي از ثبتكنندگان منطقهاي اينترنت كه وظيفۀ تخصيص منابع اينترنتي و مديريت آنها را در اروپا، خاورميانه و قسمتي از كشورهاي آسياي ميانه برعهده دارد.
ماده 2: وظايف تأمینکننده خدمات
كليه تأمینکنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند مطابق طرح شبکۀ ملي اطلاعات نسبت به راهاندازی یا ساماندهی خادمهاي نام دامنه خود اقدام نمایند.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند نسبت به استانداردسازي سامانهها، خادمها و خدمات نام دامنۀ خود مطابق آخرين نسخۀ استانداردها و توصيهنامههاي نرمافزاري و سختافزاري كه توسط IETF و RIPE اعلام و از طرف مجري ابلاغ می شود، اقدام کنند.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند تصمیمات اتخاذ شده در شرکت تخصیص دهنده نام ها و نشانی های اینترنتی (ICANN) در مورد نامهای دامنۀ سطح بالای جدید و نامهای دامنۀ محلی را بلافاصله پس از ابلاغ مجری بر روي سامانههاي نامهاي دامنۀ خود اعمال کنند.
تبصره: تأمينكنندگان خدمات اينترنتي داخلي كه خود داراي شبكه مستقل نميباشند و از شبكههاي بالادستي خود براي ارائۀ خدمات استفاده ميكنند،مجاز به استفاده از نشانههاي خدمات نام دامنه خارجي (مانند Google، SUN و...) نميباشند. اين تأمينكنندگان بايد از سامانههاي نام دامنه خادمهاي بالادستي خود استفاده کنند.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي بايد سامانۀ نام دامنۀ خود را به سازكارهاي امنيتي مجهز نمايند. در اين مورد استفاده از سازكارهاي امنیت در خادمهای نام دامنه (DNS-Sec) و محدودكردن جستار بازگشتي (Recursive query) جهت جلوگيري از حملات انكار سرويس (Denial of Service) لازم است.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند پس از نصب و راهاندازي خادمهاي نام دامنه، جهت ارائه خدمات مناسب و دسترسي آسان كاربران، آنها را بطور تمام وقت به شبكۀ اينترنت و اينترانت متصل کنند.
با توجه به اينكه خدمت نام دامنه، يك خدمت تمام وقت ميباشد، تأمین کنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند خدماتي بدون وقفه و تمام وقت(24 ساعته) ارایه کنند .
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي موظف هستند سامانههاي نام دامنۀ خود را به سازكارهاي حفاظتي و پدافند غيرعامل مانند حفاظت در برابر پديدههاي طبيعي مانند زلزله و آتش سوزي مجهز کنند.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي بايد سامانههاي خود را حداكثر ظرف مدت 4 ماه پس از ابلاغ استانداردهاي لازم كه توسط مجري از شرکت تخصیص دهنده نام ها و نشانی های اینترنتی (ICANN) و ساير مؤسسات استاندارد اخذ و به همۀ تأمينكنندگان ابلاغ خواهد شد بهروز کنند.
درصورت بُروز قطعي در هركدام از خادمهاي نام دامنۀ زيربار، تأمينكنندگان بايد حداكثر ظرف مدت يك ساعت نسبت به برطرف كردن آن اقدام کنند.
تأمينكنندگان بايد سامانههاي نامهاي دامنۀ خود را به پشتیبانی همزمان از آدرسهای عددی نسخۀ 4 و 6 ( IPv4 و IPv6 )تجهيز کنند.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي نام دامنه بايد پايگاه دادۀ خادم نام دامنۀ خود را حداكثر ظرف مدت 24 ساعت، بهروز کنند.
پيكربندي خادمهاي نام دامنه بايد طوري انجام شود كه دسترسي به پايگاه داده آنها در حداقل زمان ممکن (حداكثر 30 ثانيه) صورت پذيرد.
پيكربندي و تنظيمات سامانۀ نام دامنه بايد طوري انجام شود كه در صورت عدم وجود يك دامنه يا ناحيه در پايگاه دادۀ خود، سامانه در اسرع وقت (حداكثر ظرف مدت 30 ثانيه) آن را از سامانه بالا دستي خود استعلام و در اختيار درخواستكننده قرار دهد. لازم به ذكر است كه سامانۀ مربوط علاوه بر تبديل نام دامنههاي خود بايد كليۀ نامهاي دامنه با پسوند (.ir) را به خادمهاي ريشه (.ir) جهاني هدايت کند.
تبصره: با توجه به اينكه ساختار سامانههای نام دامنه بصورت سلسله مراتبي است، لذا اين دسترسي بايد تا سامانههاي ريشه (Root) ادامه داشته باشد.
با توجه به اينكه انتقال ناحيهها در سامانههاي نام دامنه مستلزم صرف منابع سختافزاري و نرمافزاري و پهناي باند بالا ميباشد تنظيمات بايد طوري انجام شود كه ترجيحاً از سامانههاي بومي استفاده شود. در اين مورد اختصاص پهناي باند مناسب براي ارتباط خادمها با شبكۀ جهاني اينترنت داراي اهميت است.
تأمینکنندگان خدمات اينترنتي بايد سامانههاي نام دامنۀ خود را طوري پيكربندي نمايندكه براي ارتباطات و ارائۀ خدمات به وبسايتهاي داخل كشور با آدرسهاي خصوصي محدودۀ 10.x.x.x مطابق مصوبۀ شماره 1 جلسه شماره 120 کمیسیون دسترسي داشته باشند.
تمامي اپراتورها و تأمینکنندگان خدمات اینترنتی داخلی بايد خدمات نام دامنه به طور تمام وقت به کاربران تحویل دهند.چنانچه قطعي و یا عدم دسترسی به خدمات ناشي از اختلال خادمهاي نام دامنه باشد، در اينصورت تأمين كننده بايد مطابق ضوابط موجود در توافقنامه سطح خدمات (Service Level Agreement) که به كاربران ارایه نموده است، به کاربران جريمه پرداخت کند.
ماده 3: وظايف مجري
مديريت شبکۀ سامانههای نام دامنه کشوری و تدوین و ابلاغ دستورالعملهای فنی مرتبط با آن در راستای اجرایي نمودن مفاد این آییننامه.
نظارت بر عملکرد تأمینکنندگان خدمات اينترنت در راهاندازي و به روزرساني خادمهاي نام دامنه مطابق با مفاد اين آییننامه.
ماده 4: مرجع تفسير و حل اختلافات
مرجع تفسير اين آييننامه صرفاً كميسيون است.